Wat doe ik met mijn leven?
Ik ben zo bleek. Ik moet meer buiten komen en beter eten.
Mijn houding is verschrikkelijk. Ik moet rechtop staan.
De mensen zouden me dan meer respecteren.
Wat is er mis met mij? Ik wil gewoon contact maken.
Waarom kan ik geen contact maken met mensen?
Natuurlijk. Omdat ik dood ben.
Ik moet 't mezelf niet zo moeilijk maken. We zijn allemaal dood.
Zij is dood. Hij is dood.
Die man in de hoek is zeker dood. Wat zien zij er verschrikkelijk uit.
Simply Releases Toppers Proudly presents WARM BODIES
vertaling Simply ReleaseS Toppers Watchman, Tokke en Jolly
Ik wou dat ik me even kon voorstellen, maar ik ben mijn naam vergeten.
Het begon volgens mij met een R, maar dat is alles wat ik nog weet.
Ik kan me mijn naam niet herinneren, mijn ouders of mijn werk.
Dat zou kunnen suggereren dat ik werkloos was.
Soms kijk ik naar de anderen en probeer me voor te stellen wat zij waren.
Jij was een conciërge.
Jij was de rijke zoon van een CEO.
Jij was een fitness trainer.
En nu een lijk.
Ik kan me niet echt voorstellen hoe de wereld ten onder ging.
Misschien was het een chemische oorlog, een virus...
of een radioactieve aap die is losgebroken.
Het maakt niets uit. Dit is hoe we nu zijn.
Dit is een typische dag voor me.
Ik wankel rond, soms bots ik tegen anderen op.
Ik kan me niet excuseren. Ik kan eigenlijk niets zeggen.
Het moet hiervoor zoveel beter zijn geweest.
Waar iedereen zich kon uitdrukken, en hun meningen en gevoelens konden uitdrukken.
En gewoon kon genieten van elkaars gezelschap.
Vele van ons hebben van deze luchthaven hun thuis gemaakt. Geen idee waarom.
Mensen wachten op luchthavens, maar ik weet niet waar wij op wachten.
Man, deze noemen ze Boonies.
Ze storen ons niet, maar ze eten alles wat een hartslag heeft.
Ik ook wel, maar ik voel me er tenminste schuldig over.
Uiteindelijk zijn ze allemaal zoals hen. Je geeft gewoon op dan.
Je verliest alle hoop, daarna is er geen weg meer terug.
Goor, stop, denk er niet aan. Je maakt het gewoon erger.
Zijn dat mijn vooruitzichten? Dat is een domper.
Ik wil zo niet leven. Ik ben eenzaam en verdwaalt.
Letterlijk. In dit gedeelte van de luchthaven ben ik nog nooit geweest.
Zouden zij ook verdwaalt zijn?
Rondlopen, maar nooit ergens komen.
Voelen zij zich ook gevangen? Zouden ze meer willen dan dit?
Of ben ik de enige?
Dit is mijn beste vriend.
Mijn beste vriend? We kijken elkaar soms raar aan terwijl we grommen.
Soms hebben we bijna gesprekken.
De dagen gaan zo voorbij.
Maar soms slagen we erin om daadwerkelijk woorden te hebben met elkaar.
Woorden zoals: Honger.
En: - Stad.
Hoewel we niet kunnen communiceren, hebben we dezelfde smaak voor voedsel.
In groepen reizen lijkt logisch.
Zeker omdat iedereen je constant door je hoofd probeert te schieten.
God, wat zijn we traag.
Dit kan wel even duren.
Hallo, en bedankt voor uw dienstverlening vandaag.
In de acht jaar, sinds de uitbraak onze wereld vernietigd heeft...
Zouden we een remedie krijgen?
Ik geloof daar niet meer in.
We hebben vrijwilligers nodig zoals jou...
om benodigdheden te verzamelen van buiten de muur.
Maar eerst een waarschuwing. Lijken zien eruit als mensen, maar zijn dat niet.
Ze denken niet. Ze bloeden niet.
Ook al was het je moeder of beste vriend, ze zijn niet te helpen.
Ze zijn ongevoelig, en hebben geen wroeging.
Klinkt dat als iemand bekend, pa? - Stel ze voor op deze manier.
Als de enige kinderen van de waarschijnlijk enige...
overgebleven enclave van de mensen op aarde...
zijn jullie een belangrijk onderdeel van wat er tussen ons staat en de totale uitsterving.
Daarom moet je veilig naar ons terugkeren.
En, als je je training nog herinnerd, doe je dat ook. Veel succes.
God zij met u, en God zegene Amerika.
USA. USA. - Kom op.
WELKOM BIJ DE DODE ZONE LEEF STERK
Geweldig.
EINDE VAN DE WERELD
Ga je ons nog helpen, Berg? - Nee, ik zit nu op niveau 5.
Heb je dat gehoord? - Ja. We moeten gaan.
Nee, we hebben een bevel.
De stad gebruikt massa's medicatie. We hebben het nodig om te overleven.
Nu klink je als mijn vader.
Dank je wel. - Het was geen compliment.
Neem wat Prozac. Misschien word je daar vrolijk van.
Ik zei toch dat ik iets hoorde.
Per, laten we gaan.
We hebben een bevel, Jules. Er is trouwens niets daar.
Je bent gewoon paranoïde. - Perry.
Richt op hun hoofd.
Lach maar naar het vogeltje, eikel.
Mooi horloge.
Ik ben hier niet trots op. Ik zou het waarderen als je even wegkijkt.
Ik doe mensen niet graag pijn, maar dat is de realiteit nu.
De nieuwe honger is iets krachtig.
Als ik niet alles van hem eet en zijn brein spaar...
zal hij herrijzen, en een lijk zijn zoals ik.
Maar als ik hem opeet, krijg ik z'n herinneringen, gedachten en gevoelens.
Ik kan er niets aan doen. Het brein is gewoon 't lekkerste.
Het gedeelte wat me weer menselijk laat voelen.
Vindt je het mooi, Perry?
Ik wil je geen kwaad doen. Ik wil gewoon voelen wat je voelde.
Mij een beetje beter voelen. Iets minder dood.
Perry, ik denk dat ik van je hou.
Zeg iets.
Zeg niet gewoon niets. - Ik...
Ik geloof ook dat ik van je hou, Julie.
Ik mis vliegtuigen.
Mijn moeder zei altijd dat als ik terugkijk, ik het zo weer kan uittekenen.
Het is geweldig, dat jij je dat nog herinnerd.
Als we dat niet doen, is alles gewoon vergeten.
De wereld is zo naar de verdoemenis. - Niet de hele wereld.
Slijmbal.
Perry, waar ben je? Geef antwoord.
Julie...
Veilig.
Kom... - Wat?
Ik heb geen idee wat ik doe. Wat is er mis met mij?
Deze andere gasten zouden nooit iemand levend thuis brengen.
Weet je waarom? Omdat dat gekkenwerk is.
Nu denken ze dat ze een van ons is. Een nieuw lid van de familie.
Ze zouden denken dat ik gek was, als ze zouden kunnen denken.
Waarom moet ik zo raar zijn? Wat doe ik?
Thuis...
Niet... eten.
Ik hou... je veilig.
Misschien was het niet volledig doordacht.
Maar ik kan je zeggen wanneer een meisje haar ruimte nodig heeft.
Er zijn vele manieren om iemand te leren kennen.
De hersens van 'r dode vriendje opeten is wellicht wat onorthodox, maar...
Het is een speciale gelegenheid.
Een speciale gelegenheid? - Het is mama's verjaardag.
Op Diane. - Op mama.
Mama haar verjaardag. - Julie zegt dat je werkt in de landbouw.
Had je niet overwogen om in de bouw te werken met je vader?
We hebben goede mensen nodig.
Negeer hem. Papa z'n idee om de mensheid te redden is...
een grote overleving box te bouwen...
met iedereen erin met wapens totdat ze er aan komen.
Zonder de muur at je nu hersens in plaats van rijst.
Dit is de enige manier voorbij de muur waar we niet tegen gehouden worden.
Kom op, het is niet zo slecht.
Ik heb niets van hem gehoord in twee dagen. - Hij werkt in de bouw, Perry. Hij werkt.
Soms hoor ik weken niets van m'n vader.
Hierheen.
Alles komt goed.
Pap.
Per...
Nee, papa.
Per. We moeten weg.
Geen wonder dat ze zo bang voor me is.
Ik heb een andere benadering nodig.
Daar gaan we. Wees niet griezelig, niet griezelig...
Wat doe je?
Alsjeblieft, laat me met rust.
Waarom ik?
Waarom heb je me gered?
Niet...
huilen.
Dit is veilig.
Je bent veilig.
Wat ben je?
Ik heb honger.
Laat me gaan.
Niet veilig. - Niet veilig?
Tuurlijk, niet veilig.
Dan zal je gewoon buiten eten voor me moeten halen.
Ik ben uitgehongerd.
Alsjeblieft. Ik zou erg dankbaar zijn voor wat te eten.
Niet... rennen.
Kom. Het is veilig. - Dank je wel.
Wees dood.
Te veel.
Ik zei het je, niet veilig.
Ja, dat heb ik door.
Maar ik ben zo erg hongerig.
Ja.
Mijn hemel.
Nee, niet staren. Nu doe je weer raar.
Dank je wel.
Ik kan me de laatste keer niet herinneren dat ik een biertje had.
Zo slecht ben je nog niet, Mr zombie.
Mijn naam...
Heb je een naam? Wat is je naam?
Dit afspraak gaat slecht. Ik wil gewoon weer opnieuw sterven.
Begint je naam met een 'R'?
Robert? Richard?
Randy?
Raphael? Ricardo?
Waarom noem ik je niet gewoon 'R'?
Het is een begin, toch?
R... - Ik wil naar huis, R.
Het is... niet veilig. - Ik heb dat begrepen.
En luister...
Ik weet dat je mijn leven gered hebt. En ik ben erg dankbaar daarvoor.
Maar jij bracht me hier, dus kan je me er ook uithalen.
Ze mag niet weggaan. Ze is er net.
Zeg haar te wachten. Anders zullen ze het opmerken.
Je moet wachten.
Zij zullen het opmerken.
Niet slecht.
Hoelang? - Paar... dagen.
Zij zullen het... vergeten.
Dan kan je gaan.
Zijn er nog anderen zoals jij?
Ik heb nog nooit gehoord dat een lijk eerder gesproken heeft.
Afgezien van het kreunen.
Goed. Een paar dagen?
Wat kan ik hier het beste doen voor een paar dagen?
Dit is geweldig.
Wilt je het proberen?
Lieve hemel.
Linker voet. Kies een voet.
Je gebruikt beide voeten. Kies een van hen.
Zo gaat het goed.
Beide handen aan het stuur.
Verdorie, R.
Dit was 'n mooie auto.
Waarom al die vinylplaten? Kan je niet met 'n iPod werken?
Beter... geluid.
Wat een kenner, zeg.
Meer...
levendig. - Dat is waar.
Wel meer gedoe.
Je trok weer je schouders op. Stop daarmee.
Het lijkt zo oppervlakkig.
Serieus?
Dit zijn geweldige platen. Waar heb je ze vandaan?
Ik verzamel dingen.
Dat merk ik. Jij bent een snol, mijn vriend.
Er is 'n geweldige platenzaak op de hoek van Main Street en Ivy.
Het is echt cool.
Het was cool.
Veel beter.
R? Mag ik je iets vragen?
Mijn vriend stierf ginds.
Zal hij terugkomen? Als een van jullie?
Dat is wellicht het beste.
Er is iets gebeurd met hem.
Veel dingen.
Hij kwam wellicht een moment...
dat hij er niet meer tegen kon.
Rondom mij sterven er voortdurend mensen.
Het is niet dat ik niet triest ben dat hij dood is.
Want ik ben triest.
Maar volgens mij heb ik me voorbereid...
sinds een hele lange tijd.
Wat ben je?
Het moet leuk zijn om te slapen. Kon ik dat maar.
Kon ik maar dromen. Dat is niet goed genoeg voor mij.
De doden hebben geen dromen. Dichterbij dan dit gaat niet.
Ben je er zeker van, zoon?
Welkom dan.
Gecondoleerd. - Bedankt.
Geef hem een wapen en leer hem hoe het te gebruiken.
Ga je ons nog helpen, Berg? - - Nee, ik zit nu op niveau 5.
Heb je dat gehoord?
Ja. Laten we gaan. - Nee, we hebben een bevel.
Nu klink je als mijn vader. - Dank je wel.
Het was geen compliment. - Ik zei toch dat ik iets hoorde.
Perry.
Richt op hun hoofden.
Je zei een paar dagen. Het is al nu een paar dagen, R.
Ik moet naar huis.
Samenblijven.
Verzet.
Wat?
Julie...
Levend.
Eten.
Weg.
Eten.
Deze kant op.
Kom met me mee.
Wat? Nee.
Ik wil haar helpen. - Wie heeft jou wat gevraagd?
Ik mag haar wel.
Het is in orde.
Ja, zeker.
Langs daar, de parkeergarage.
Wat ben ik blij je te zien.
Gaat het wel?
R?
Jij rijdt. - Goed idee.
Ik bevries bijna.
Ik moet stoppen.
Dit was een van de laatste wijken die mijn vader evacueerde.
Misschien kunnen we hier eten vinden.
Kom op.
Deze zit vergrendeld.
Gaaf.
Kijk wat ze hebben. Dat is nog iets oud.
Zeg eens cheese.
Niets aan de hand. Kijk maar.
Het is belangrijk om herinneringen te bewaren.
Vooral nu dat de wereld ten onder gaat.
Alles wat je ziet, zie je misschien voor 't laatst.
Dat zei Perry vaak.
Hier, neem een foto.
Ik ben doodmoe.
Het bed boven valt wel mee, dus ik ga wat slapen.
Welterusten.
R?
Ik vroeg me af...
je mag daar ook komen slapen, als je wilt.
Op de vloer.
Dit huis is maar eng, zodus...
Kun je het voelen?
Voel je het ook?
Dat is mijn vader.
Pas op.
Hij zou je vermoord hebben.
Als hij je gezien had, had hij je in de kop geschoten...
en dan zou je dood geweest zijn.
Mijn kleren zijn nog nat.
Ik hang ze te drogen.
Kalmeer.
Godverdomme.
Niet kijken.
Godverdomme.
Moet je mensen eten?
Anders sterf je?
Ja. - Maar je hebt mij niet opgegeten.
Je hebt me vaak gered.
Het moet vreselijk zijn om daarin opgesloten te zijn.
Ik kan het je zien proberen. Dat is wat mensen doen.
We proberen onszelf te verbeteren.
Soms moeten we het negeren.
Maar als ik naar jou kijk...
zie ik je harder proberen dan eender wie.
Je bent een goed persoon, R.
Ik was het.
Wat dan?
Diep vanbinnen wist ik dat. - Echt?
Ja. Wellicht had ik gehoopt dat jij het niet was.
Het spijt me.
Julie...
Het spijt me.
Julie...
De doden sliepen niet.
Als je eender welke baan zou kunnen krijgen...
en stel dat alles anders was, welke baan zou 't dan zijn?
Verpleegster.
Mensen genezen en...
levens redden.
En een remedie vinden.
Dat klinkt goed.
Ooit gaat iemand dit ding begrijpen...
en de hele wereld zal openleggen.
Openleggen? Hoe bedoel je dat?
Als in 'herleven'.
Het betekent 'opgraven'. Een lijk opgraven.
Wat dan ook.
Wat doe jij hier?
Droom je echt op dit moment? - Ik weet 't niet zeker.
Jij kunt niet dromen, lijk. Alleen mensen kunnen dromen.
Relax, Per. Hij mag toch dromen.
En jij, R? Wat zou je willen zijn?
Ik weet het niet. Ik weet niet eens wat ik ben.
Je kunt zijn wat je maar wil. Is dat niet wat ze zeggen?
Dat kunnen we, hè? Jij en ik?
Dat kan je vergeten, Casanova. Je hebt immers haar ex verslonden.
Trek je schouders op.
Tot zo ver dromen. Je kan niet zomaar wat doen.
Ik zal altijd een trage, bleke en depressieve zombie zijn.
Wat dacht ik? Dat ze bij me zou willen blijven?
Hopeloos. Dit krijg je als je meer wil.
Ik moet blij zijn met wat ik heb. Er gaat niets veranderen.
Het is eenvoudiger om niet te voelen. Dan voelde ik me niet zo.
Identificeer jezelf. - Ik ben het, Kevin. Ongedeerd.
Blijf waar je bent.
Ik ben niet besmet.
Ik zei stop, Julie.
Al goed.
Ik moet je onderzoeken.
NEGATIEF
Is ze in orde? - Hallo, pap.
Ik stuurde talloze mensen uit om je te zoeken. Nora zei dat je...
Ja, maar ik ben ontsnapt.
Ik verborg me in een huis in 'n buitenwijk...
en ik vond 'n auto dus reed ik hierheen.
Weet je zeker dat je niet bent gebeten?
Zie ik er geïnfecteerd uit? - We moeten er zeker van zijn.
Ja, maar ik ben ongedeerd. Ik beloof het je.
Ik dacht dat ik verloren was.
Je bent me niet kwijt, pap. Ik ben er.
Welkom thuis.
Het is leuk om terug te zijn.
Nu ga ik gewoon naar huis. Ik ga niet meer zoveel nadenken.
Ik ga haar vergeten, zoals ik al de rest vergat.
Ik zal... Verdorie, heb ik 't koud?
Is dat wat ik voel? Lijken voelen de kou niet.
Wat doe je hier?
Boonies joegen me weg.
Ik kwam jou zoeken. Waar is ze?
Naar huis.
Gaat het wel?
Nee.
Trutten, man.
Boonies zoeken jou.
En haar.
Ik ben iets begonnen.
Ik zag... foto's...
gisteren.
Herinneringen.
Mijn moeder.
Zomer.
Havermout...
pap.
Een meisje. - Een droom.
Een droom...
We zijn volgens mij aan 't veranderen.
Zijn we dat? - Ja.
Ik moet 't haar vertellen.
Willen jullie me helpen?
Help?
Blootleggen?
Ze zeiden:
Verrek, ja.
Wacht hier.
Wees voorzichtig.
Ik zal hier wachten.
Julie en ik gaven de rest hoop en het verspreidde zich snel.
De Boonies vonden dat maar niks. Daarom zochten ze ons.
Ik moet Julie vertellen wat er gaande is voor het te laat is.
Nee, ga weg. Zoek je vrienden. Laat me met rust.
Zo, ja.
Ik meen het, Nora. 'Lijk' is gewoon...
een naam die wij bedachten voor een staat die we niet begrijpen.
Wat is er mis met mij?
Er is iets wat ik moet vertellen. Niet in paniek raken...
maar ik mis hem echt.
Mis je hem? - Het is dom.
Voel je je aangetrokken tot hem?
Kan hij je vriendje zijn?
Je zombie vriendje?
Ik weet dat 't moeilijk is om jongens te ontmoeten...
nu de wereld ten onder gaat...
en ik weet dat je Perry mist, maar dit is vreemd, Julie.
Was het internet er nog maar zodat ik kon opzoeken wat er mis is met je.
Zwijg.
Ik ga bijna slapen.
Ik ben blij dat je terug bent.
Droom zacht over je zombie.
Mijn hemel.
Wat doe je hier?
Ik kwam om jou te zien.
Dat kan je niet zomaar doen. Dat is gevaarlijk.
Kop dicht, Grigio. Ik probeer te slapen.
Het spijt me.
R, ben je gek?
De mensen hier zijn niet zoals ik.
Als ze je zien word je gedood. Begrijp je dat?
Ja.
Praat je tegen jezelf? - Nee.
Serieus, wat gebeurt hier, Julie?
Lieve hemel. Is dat 'm?
Ja.
Hoe gaat ie?
Het spijt me.
Ik weet het. Het spijt mij ook.
Ik heb je eigenlijk gemist.
Ik jou ook.
Grappig. Je voelt warmer aan dan ik me herinner.
Dat is een patrouille. Verberg je maar binnen.
Kom. Je hebt geluk dat mijn vader voor iets dringend is weggeroepen.
Vanavond zit je hier wel veilig.
Daarna weet ik nog niet wat we gaan doen.
Hoe ben je gestorven? - Dat herinner ik me niet.
Hoe oud ben je?
Je zou een twintiger kunnen zijn maar je kunt ook een tiener zijn...
als je dat gezicht ziet.
En ik kan je niet eens ruiken. Het ruikt niet goed.
Ongelooflijk.
Hij kwam hier niet om ondervraagd te worden. Stop ermee.
Waarom ben je eigenlijk hier?
Om het iedereen te laten zien.
Om ze wat te laten zien? - Dat we kunnen veranderen.
Niemand hier zal dat ooit geloven.
Je krijgt niet eens de kans om ze dat te vertellen.
Zodra ze je zien schieten ze je hoofd er af.
Wacht eens even. Zei je 'we'?
Velen van ons veranderen. Dromen.
Dat gebeurt er met jou.
We moeten opschieten. - Wat bedoel je?
Boonies jagen op mij, op ons.
We moeten naar mijn vader. - Dat is een heel slecht idee.
Nee, hij was heel redelijk.
Je bent in de war, dat was je moeder.
Je vader gaf je een jaar straf voor het verkopen van perzik likeur.
Je vader houdt er van om lijken door het hoofd te schieten.
Welke andere keuze hebben we?
Als we doorheen de stad gaan, zal iemand je vast zien.
De tijd raakt op.
We kunnen hem wat opknappen. - Wat?
Ik heb wat make-up gespaard voor een speciale gelegenheid die nooit komt.
Ja, dat kunnen we doen.
Een kleine grondlaag.
Misschien een beetje rouge. - Veel rouge.
Mooi niet.
Echt wel.
Wil je een ander nummer opzetten, alsjeblieft?
Maar het is grappig. - Nee, dat is het niet.
Hallo, R. Je ziet er lekker uit.
Wat is er? - Niets.
Je ziet er gewoon goed uit.
M'n vader kan gek worden als het om mijn veiligheid gaat.
Hoe dan ook, we blijven samen.
Dit zal alles veranderen. - Ik weet het.
We blijven bij elkaar. Beloof het.
Dat beloof ik. Kom op.
Laten we gaan.
We gaan er voor.
Sorry?
Waar gaan jullie heen? - Naar mijn vader, Kevin.
Ik kan jullie er niet in laten. We zijn in opperste staat van paraatheid.
Wat is er aan de hand? - Het is vertrouwelijk.
We hebben zo vaak aan vertrouwelijke zaken gewerkt.
Zeg iets mensachtig.
Hoe gaat het met je?
Recht in de ogen kijken. - Hij maakt het prima.
Wacht hier.
Wat doe je hier? - Wat is er aan de hand?
Het voorspelt niet veel goeds.
We krijgen meldingen dat er menigten van skeletten en lijken...
hierheen komen. Geen idee waarom. Maar als ze gaan aanvallen...
zijn we machteloos. Zij zijn met te veel en wij met te weinig.
Ga dus naar huis en sluit alles af.
Er ligt een Ruger SR pistool thuis. - Deze?
Ja, ik moet met je praten.
Nu niet, Julie. - Pa, het is belangrijk.
Het klinkt gek, maar...
ik denk dat de doden weer tot leven komen.
Ja, dat klinkt gek.
Ze veranderen. Op een of andere manier genezen ze zichzelf.
Denk je dat ze zichzelf genezen? Hoe dan?
Ik heb het gezien. Het gebeurt echt.
Weet je wat er gebeurt?
Elke dag zijn er meer van hen en minder van ons.
Ze genezen niet. Wij zijn hun voedselbron.
Het zijn geen veganisten. Ze eten geen broccoli.
Ze eten hersenen. Ook die van je moeder en je vriendje.
Word nou eens wakker.
Ik leg het hem wel uit.
Wat dan? Dat je 'n zombie bent? - Ik weet wat ik doe.
Zorg dat je thuiskomt en sluit je op in de kelder.
Er is genoeg in huis om het vol te houden.
Wie ben jij? - Dit is R.
Ik vroeg het niet aan jou maar aan hem. Wie ben jij?
Ben jij een lijk?
Hij heeft mijn leven gered. Hij zorgde voor mij.
Ik heb iets bij hem losgemaakt en...
dat moet iets in hun allemaal hebben veroorzaakt.
En nu is er in mij iets losgemaakt. - Pa, nee.
We willen helpen.
Alsjeblieft, ze willen ons niet aanvallen. Ze willen helpen.
We worden beter. - De dingen worden net erger.
Mensen worden gebeten en geïnfecteerd. Daarna schiet ik ze in het hoofd.
Nee. - Dat is met je moeder gebeurd en...
dat zal ook met hem gebeuren.
Het spijt me heel erg, Mr Grigio.
Ga en wees veilig. Wat er ook gebeurt.
Julie? - Ik moet gaan.
Je schiet me toch niet neer, hè?
Ja, dat doe ik wel. Absoluut.
Dat liep niet zo goed.
Ik moet mijn vrienden waarschuwen.
Waar zijn ze? - In het stadion.
Ga naar de metro.
Nee.
Sorry.
Maak ruimte. Er komt een vrouw langs.
R.
Julie. - Hallo.
Wij zijn klaar voor de strijd.
Ja, dat kan ik zien.
Soldaten komen. Zombies sluiten hun in.
Ze zijn hier nu.
Houd ze buiten. - Dat zullen we doen.
Vlucht.
Ze vluchten door de gangen. - Laten we gaan.
Deze kant op.
Uw dochter is bij de lijken. Ik kan haar zien.
Wat een puinhoop hier.
Geef mij je hand.
Dank je wel.
Op wie moeten we schieten? - Deze klootzak.
De lijken vechten tegen de skeletten, Sir.
Begrepen, we zien hier hetzelfde.
Sorry, kun je dat herhalen?
Ja, meneer, we zien lijken tegen skeletten vechten.
Het is afgelopen. - Nee, wees veilig.
Wees voorzichtig.
R?
R, alsjeblieft.
Gaat het wel? - Ja.
Het volgende schot is in het hoofd. Ga bij hem vandaan, Julie.
Nee. - Julie, wegwezen.
Papa, moet je naar me luisteren.
Ik weet dat we iedereen zijn kwijtgeraakt.
Ik weet dat je mama kwijt bent. Maar jij en ik zijn er nog steeds.
We kunnen dit alles oplossen. We kunnen opnieuw beginnen.
Ze hebben onze hulp nodig.
Kijk naar hem, papa.
Hij is anders. Hij...
bloedt?
Vader, hij bloedt.
Lijken bloeden niet.
Je leeft. Hij leeft.
Je leeft.
Doet het pijn? - Een beetje.
Ja.
Sir?
Met Kolonel Grigio. We hebben een nieuwe situatie.
Laten we jullie twee hier weghalen.
Bloed je nog steeds?
Ja. - Goed zo.
Sorry.
Ik moet toegeven dat het schot in de borst veel pijn deed.
Maar aan de andere kant voelde het goed om te bloeden, om pijn te voelen.
Om liefde te voelen.
Hadden we de Boonies maar met liefde kunnen genezen.
Maar we hebben ze allen vermoord.
Het klinkt ziek maar ik heb er geen problemen mee.
Zij waren al te ver heen om te veranderen.
Het bracht ons eigenlijk dichter bij de mensen.
Toen we onze krachten bundelden, hadden ze geen schijn van kans.
Degenen die niet werden gedood, rotten gewoon weg.
En de rest van ons?
Nou, we leerden om opnieuw te leven.
Een tijdje leek het er op dat veel van ons niet wisten wat dat betekende.
De mensen begonnen ons te accepteren. En zich met ons te verbinden.
Ons dingen te leren.
Dat was de sleutel tot de genezing.
In het begin was het eng, maar...
alle geweldige dingen beginnen een beetje eng.
Denk je ook niet?
Zo is het gegaan.
Zo werd de wereld blootgelegd.
Heb je hulp nodig? - Ja.
Ik heb zombie vingers. Dank je wel.
Hier. - Ik vind regen niet erg.
Ik sta erop.
Mijn naam is...
Marcus.
Emily.
Je bent erg mooi.
Bedankt, Marcus.
Nu hoor jij te zeggen dat ik ook mooi ben.
R?
Kan jij je naam al herinneren? - Nee.
Je kunt ook gewoon een nieuwe nemen.
Kies er maar een. Welke je maar wilt.
Ik hou van R. - Echt waar?
Wil je niet weten wat je naam was? Wil je jouw oude leven niet terug?
Nee.
Ik wil dit leven.
Gewoon R?
Gewoon R.
Simply Releases Toppers Vertaling: Watchman, Tokke en Jolly